چطور در روزهای کمانرژی، حرکتهای ساده، میتوانند به بدن کمک کنند؟
گاهی بدن خسته است، نه فقط خستگی بعد از یک روز شلوغ؛ بلکه خستگیای که انگار در عضلات، فکر و حتی حوصله آدم مینشیند. برای بسیاری از افراد تحت درمان دیالیز، این احساس آشناست. بعضی روزها بدن سبکتر است و انجام کارهای روزمره، راحتتر پیش میرود. اما بعضی روزها، حتی بلند شدن از صندلی، راه رفتن در خانه یا انجام کارهای ساده هم سخت به نظر میرسند.
در چنین روزهایی، شاید شنیدن واژه «ورزش» کمی سنگین باشد. ممکن است این فکر، پیش بیاید که ورزش یعنی تمرین طولانی، عرق کردن، خستهتر شدن یا انجام حرکاتی که از توان ما خارج است. اما واقعیت این است که ورزش، همیشه به معنای تمرین سخت نیست. گاهی ورزش، یعنی فقط یک قدم کوچک برای اینکه بدن از سکون کامل بیرون بیاید.
ورزش، قرار نیست فشار اضافه باشد
برای افراد تحت درمان دیالیز، حرکت باید همراه با ایمنی، آرامش و توجه به وضعیت بدن باشد. هدف این نیست که بدن، تحت فشار قرار بگیرد یا فرد احساس کند باید کاری فراتر از توان خود انجام دهد. هدف اصلی، این است که بدن، حتی در روزهای کمانرژی، ارتباط خود را با حرکت حفظ کند.
حرکت میتواند بسیار ساده باشد؛ مثل چند قدم راه رفتن در خانه، حرکت دادن مچ پاها، باز و بسته کردن انگشتان دست، بالا آوردن آرام شانهها، یا چند بار بلند شدن از صندلی و نشستن روی آن، در صورتی که توان آن وجود داشته باشد.
مهم این نیست که حرکت، چهقدر بزرگ است. مهم این است که بدن برای مدت طولانی، کاملاً بیحرکت نماند
چرا بیحرکتی خستگی را بیشتر میکند؟
وقتی بدن، مدت زیادی بیحرکت میماند، عضلات بهتدریج ضعیفتر میشوند. مفاصل خشکتر میشوند، راه رفتن سختتر میشود و انجام کارهای ساده روزانه، انرژی بیشتری میطلبد. در نتیجه، فرد ممکن است بیشتر خسته شود و همین خستگی، او را دوباره به سمت بیحرکتی ببرد.
این چرخه میتواند آرام و پنهان شروع شود:
کمتر راه رفتن؛
کمتر بلند شدن؛
کمتر حرکت دادن پاها و دستها؛
و در نهایت احساس ضعف بیشتر.
اما خبر خوب این است که همین چرخه را میتوان با حرکتهای کوچک، شکست. لازم نیست شروع، بزرگ یا کامل باشد. گاهی چند دقیقه حرکت آرام در روز، میتواند پیام مهمی به بدن بدهد؛ اینکه «هنوز میتوانی فعال بمانی».
حرکتهای کوچک چه کمکی میکنند؟
حرکتهای ساده و منظم، میتوانند به جریان بهتر خون، کاهش خشکی عضلات و مفاصل، حفظ قدرت پاها و بهبود حس کلی بدن کمک کنند. حتی فعالیتهای سبک هم میتوانند روی خواب، خلقوخو و احساس انرژی روزانه، اثر مثبت داشته باشند.
از طرف دیگر، حرکت، فقط برای بدن نیست. وقتی فرد، کاری هرچند کوچک برای مراقبت از خود انجام میدهد، احساس کنترل بیشتری پیدا میکند. این احساس که «من هنوز میتوانم برای بهتر شدن حالم کاری انجام دهم» بسیار ارزشمند است.
گاهی تغییرات بزرگ از همین نشانههای کوچک شروع میشوند:
کمی راحتتر بلند شدن از صندلی؛
کمی بهتر راه رفتن؛
کمی کمتر، احساس سنگینی؛
یا فقط این حس که امروز، بدن را رها نکردهایم.
ادامه این مطلب در شمارههای آتی










