بارداری و دیالیز – امکان بارداری در خانم‌های تحت درمان نگهدارنده دیالیز و چالش‌های آن (قسمت سوم)

  • آبان ۱۴۰۵
  • دیدگاه غیر فعال شده است

سایت davita

مترجم: آذین حنایی


روش‌های پیشگیری از بارداری، پس از پیوند کلیه

در خانم‌هایی که پیوند کلیه انجام داده‌اند، استفاده از دستگاه داخل رحمی (IUD) معمولاً توصیه نمی‌شود. علت این است که این بیماران برای جلوگیری از رد پیوند(پس زدن پیوند کلیه)، داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی مصرف می‌کنند و در نتیجه، خطر عفونت در آنها بیشتر است. در این بیماران، روش‌هایی مانند کاندوم، دیافراگم یا اسفنج‌های واژینال ممکن است گزینه‌های مناسب‌تری باشند. انتخاب روش مناسب باید پس از مشورت با متخصص زنان و متخصص نفرولوژی انجام شود.

تأثیر ناباروری بر سلامت روان

ناتوانی در باردار شدن، می‌تواند از نظر روانی، فشار زیادی بر خانم‌های تحت درمان نگهدارنده دیالیز وارد کند. برخی از بیماران، ممکن است احساس فقدان، ناکامی یا کاهش اعتمادبه‌نفس را تجربه کنند و این مسئله حتی بر روابط عاطفی و جنسی آنان نیز تأثیر بگذارد. گفت‌وگوی صادقانه با همسر یا شریک زندگی، دریافت حمایت خانواده و در صورت نیاز، مراجعه به روانشناس یا مشاور، می‌تواند به کاهش این فشارهای روانی، کمک کند. سلامت روان، همانند سلامت جسم، بخش مهمی از مراقبت از بیماران مزمن کلیه است.

امروزه راه‌های بیشتری برای فرزنددار شدن وجود دارد

پیشرفت‌های علم درمان ناباروری، فرصت‌های جدیدی را برای بیماران کلیوی فراهم کرده است. اگر خانم مبتلا به بیماری کلیوی، همچنان تخمک‌گذاری داشته باشد، می‌توان تخمک‌های او را جمع‌آوری و منجمد کرد. سپس در زمان مناسب، تخمک‌ها با اسپرم همسر، شریک زندگی یا در برخی کشورها اسپرم اهدایی لقاح داده شده و جنین در رحم جایگزین مادر رشد کند.

در مردان تحت دیالیز نیز ممکن است کاهش سطح تستوسترون، کاهش تعداد اسپرم یا ناباروری رخ دهد، هرچند همه بیماران به یک اندازه تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند. در صورت نیاز، امکان انجماد اسپرم، پیش از کاهش باروری نیز وجود دارد تا در آینده برای درمان‌های کمک‌باروری، مورد استفاده قرار گیرد.

علاوه بر این، فرزندخواندگی یا سرپرستی کودکان نیز می‌تواند راهی ارزشمند برای تجربه والد بودن باشد و برای برخی خانواده‌ها انتخابی مناسب و رضایت‌بخش محسوب شود.

 

نکات کلیدی

  • بارداری در خانم‌های تحت درمان نگهدارنده دیالیز، امکان‌پذیر است اما شیوع آن پایین بوده و جزو بارداری‌های پُرخطر محسوب می‌شود.
  • کاهش عملکرد کلیه و اختلالات هورمونی، مهم‌ترین دلایل کاهش باروری خانم‌های تحت درمان دیالیز هستند.
  • در صورت بارداری، افزایش تعداد جلسات دیالیز، نقش مهمی در بهبود سلامت مادر و رشد مناسب جنین دارد.
  • کنترل دقیق فشار خون، اصلاح کم‌خونی، تغذیه مناسب و دریافت کافی پروتئین، اسیدفولیک و آهن از ارکان اصلی مراقبت در این دوران هستند.
  • مراقبت از بیمار باید توسط یک تیم چندتخصصی، شامل متخصص نفرولوژی، متخصص زنان، پرستار دیالیز، متخصص تغذیه و متخصص أطفال، انجام شود.

در اغلب موارد، بارداری پس از پیوند موفق کلیه، ایمن‌تر و با احتمال موفقیت بیشتری نسبت به دوران دیالیز همراه است.

نویسنده

قبلی «